wnuzyj klepsydry do krytyki
Poddajac sie ograniajacej cie niecheci do otaczajacych cie uciech, zabaw i przyjemnosci, usmiechasz sie na tyle, na ile cie stac, nie omieszkujac przy tym dodac, ze takie praktyki sa i tak tylko krotkim, nic nie wartym epizodem na drodze do wiecznosci, ktora wszyscy spedzicie jako marny pyl – taki jak ten w twojej koscianej posepnej klepsydrze.
wnuzyj klepsydry do obrocenia
Obracasz kosciana posepna klepsydre. Proch z gornej czesci klepsydry natychmiast zaczyna gromadzic sie w dolnej, powoli, lecz nieublagalnie. Gdzies mignal ten moment, w ktorym obydwa jej naczynia byly wypelnione po rowno przesypujacym sie pylem, lecz ta chwila szybko przeminela z kolejnymi lotnymi drobinkami, odmierzajacymi czas do konca. Wreszcie, wraz z ostatnia drobinka skonczyl sie czas, ktory odmierzala.
wnuzyj klepsydry do ponaglenia
Poklepujesz swoja kosciana posepna klepsydre, nie omieszkujac przy tym przyznac, ze smierc, gdy przyjdzie juz po ciebie, na pewno nie zwroci ci czasu, jaki w tej chwili marnotrawisz na blahostki.
wnuzyj klepsydry do poruszenia
Poruszasz klepsydra, nie wiedziec zreszta po co, poniewaz przesypujacy sie wskutek tego proch w jej wnetrzu na pewno ani nie skroci, ani nie wydluzy czasu, ktory odmierza.
wnuzyj klepsydry do pozegnania
Gdy przychodzi czas na pozegnanie otaczajacych cie osob, spogladasz znaczaco na swoja kosciana posepna klepsydre, ze smutkiem wyrazajac swoj brak nadziei na wasze ponowne spotkanie.
Zreczna wielkooka gnomka wzdycha ciezko.
wnuzyj klepsydry do przepowiadania
Potrzasajac znaczaco kosciana posepna klepsydra, obwieszczasz wszystkim wokol, ze wedlug ciebie nic dobrego was na tym swiecie juz nie czeka.
wnuzyj klepsydry do zadumy
Bezwiednie bawisz sie kosciana posepna klepsydra, obracajac ja w rekach. Tak… czas i smierc, nieublagalny kres wszelkiego zywota… Kiwasz w ponurej zadumie glowa, gdy uswiadamiasz sobie o przemijalnosci zycia na ziemi.
wnuzyj klepsydry do zanucenia
Nucisz pod nosem grobowa, przygnebiajaca melodie zaslyszanej gdzies obrzedowej piesni pogrzebowej. Poruszasz przy tym kosciana posepna klepsydra, ktorej kosciana obudowa, chyba obluzowana w jakims miejscu wybija suchy, ponury takt.
wnuzyj klepsydry do wspomnien
Opierasz rece na szklanych polowach koscianej posepnej klepsydry i bawiac sie nia, bezwiednie kiwasz glowa w zadumie, poddajac sie ponuremu nastrojowi na mysl o tak wielu zmarlych i poleglych, ktorych zycie, mimo wszystko barwne i pelne nadziei zostalo w tak bezsensowny sposob przerwane.

wnuzyj klepsydry do przestrogi
Unosisz lekko kosciana posepna klepsydre, aby przypomniec wszystkim wokol, ze nikt z nich nie zna miejsca ani chwili, w ktorej smierc sie o nich upomni.